Тукталып Калма (Ренат Назмиев Сузләре)

Тормыш юлы булмый гел тигез,
Матурын эзлибез һәммәбез.
Юл чатында кайчагында ашып,
Туры юл табабыз соң арып.
Артыңа карама борылып, атла син алга,
Гел онтылып.
Юлында калмасаң тукталып,
Яшәрсең бәхеткә куанып.
Бу язмыш кайчак танык сыный,
Сабырлар гел түҙә сыгылмый.
Һич җиңел түгелдер орылыкка,
Таш ярып чыкканда кояшка.
Артыңа карама борылып, атла син алга,
Гел онтылып.
Юлында калмасаң тукталып,
Яшәрсең бәхеткә куанып.
Бу җирдә без бары тик кунак,
Бакыйлык дөнья без төп торак.
Язмыштан бирелгән юлларга,
Өйрәнек елмаеп карарга.
Артыңа карама борылып, атла син алга,
Гел онтылып.
Юлында калмасаң тукталып,
Яшәрсең бәхеткә куанып.