Kirk Zaman

Duvarlarda gölgen kaldı.
Saat sustu, ev karardı. Söyle, hangi yanım eksik?
Seni benden kim kopardı?
Penceremde soğuk bir ay.
İçimde dinmeyen bir şey. Adını anmadan bile sana çıkıyor her yol yine.
Bir adım daha uzaklaşsam kendime döner miyim?
Bunca şeyi geride bırakıp yeniden sever miyim?
Kırık zaman, durma artık.
Beni senden geri al. İçimde saklı kalanları bu gece benden uzak tut.
Kırık zaman, söyle bana: Nerede kaybettik bizi?
Ben hâlâ aynı yerdeyim. Sen çoktan geçmiş gibisin.
Bir fotoğraf, solmuş kenar. Gözlerinde başka bahar.
Ben o günde kalmışım,
senin için bitmiş yıllar. Ne bir cevap, ne bir veda.
Her şey yarım, her şey başka.
İnsan nasıl unutuyor bir zamanlar evi olanı?
Bir adım daha uzaklaşsam kendime döner miyim?
Bunca şeyi geride bırakıp yeniden sever miyim?
Kırık zaman, durma artık.
Beni senden geri al. İçimde saklı kalanları bu gece benden uzak tut.
Kırık zaman, söyle bana: Nerede kaybettik bizi?
Ben hâlâ aynı yerdeyim. Sen çoktan geçmiş gibisin.
Kırık zaman, durma artık. Beni senden geri al.
Belki sabah olduğunda kendimi bulurum biraz.
Kırık zaman, son kez söyle: Bitti mi gerçekten her şey?
Ben seni geride- Ve bıraktım ama içimde kaldı bir yer.
İçimde kaldı bir yer.
İçimde kaldı.