Zakodowana Dusza

Nieprzystosowana popłoka, żeby żyć tu na ziemi
Pierś, góra, dół, jakimś cudem oddycha wciąż
Zakodowana dusza rozkwita w nadziei
Nasycona tlenem w małym obiegu z krwią
Zamulione oczy, znajome głosy
Powietrza, zapach jest tutaj ostry
Jednym spojrzeniem, uzależnie, że jak narkotyk
Nieśmiały uśmiew, jestem wzruszony
Mały człowiek, który może cię nauczyć
Jak na nowo zachwycać się światem
Miniony chwil nie zdołażysz powtórzyć
Jedno spojrzenie, które zmienia twój charakter
Czasu nie możemy copnąć, nie da się go kupić
Tak, w dni definicja globalnej waluty
Wczoraj my byliśmy dziećmi
Mieliśmy wytarte buty
Dzisiaj topimy swój lek
W szklankach zimnej butki
Nie możemy cofnąć
Nie da się go kupić
Tak, brzmi definicja globalnej waluty
Wczoraj my byliśmy dziećmi
Mieliśmy wytarte buty
Dzisiaj topimy swój lek
W szklankach zimnej butki
Czuję jak płynie czas
Z dnia na dzień widzę, że roś rośniesz
A przecież się tutaj nie było jeszcze przed poprzednim rokiem
O czym aż po mamie będą moim drugim bankiem wspomnień
Czasem sam się zastanawiam, jak o napiszesz historię
Rzeczy jest jak kostka lodu, myślisz, że trzymasz się w garści
A po chwili już go nie ma, pęka jak medlany bańki
Nie poznamy daty, więc każdy nadchodzący dzień
Traktuj jak ostatni
Czasu nie możemy copnąć, nie da się go kupić
Tak, zmi definicja globalnej waluty
Wczoraj my byliśmy dziećmi mięś, my wytarte buty
Dzisiaj topimy swój lek w szklankach zimnej butki
Czasu nie możemy copnąć, nie da się go kupić
Tak, zmi definicja globalnej waluty
Wczoraj my byliśmy dziećmi, mieliśmy wytarte buty
Dzisiaj topimy swój lek w szklankach zimnej butki