Кеттиң

Кеттиң кайра күгүм менен сен алмашып,
Кечир мени, бүгүн эми агат жашың.
Жүрчү элек бир убакта кол кармашып,
Азыр калдык эки жолдо биз адашып.
Биз отурган орундар бош азыр ресторанда,
Жаздыгыңды кучактап, сен жоксуң инстаграмда.
Тосчу элек кучакташып биз таңдарды,
Ал учурлар сүрөт болуп чаңдады.
Сага, айтып берейин себебин, көңүл бурчу кана?
Алчы телефонуң, же кайрадан чалчы мага.
Урушабыз, көздөрүңдөн дайра тамчы тамат,
Эртеси эки үйдө бирибизди самап.
Сүрөттөрдү карап, билем кайсы жолдор түз сенин үйүңө барат.
Бир аздан соң таарынычтар тарап,
Сен тарапка – салам,
Эрежени бузам,
Жол чырагым кызыл жанат.
Кеттиң кайра күгүм менен сен алмашып,
Кечир мени, бүгүн эми агат жашың.
Жүрчү элек бир убакта кол кармашып,
Азыр калдык эки жолдо биз адашып...
Кайрылып келчи сен, эзбей жүрөктү,
Кайгыны жеңели биз, үзбөй үмүттү.
Кайсы жерде болсоң, дарегиңди жөнөтчү,
Жетейин мен өзүңө, өтпөй мүнөттөр.
Сөздөрүң таттуу эле ширелүү алмуруттан,
Сага сезимим терең дегениңди кантип унутам?
Жүрөгүмдү кайрып бер,
Аны алдап куурутпа.
Ансыз да жан сыздайт, бир мүнөт өтөт сансыздай.
Сен уктап жатасың, бирок бул узун түндө мен ойгомун да.
Чөгүп барам кемедей, көлдөй терең ойлорумда.
Суроо-жооп кылып, алгач сырдашып турганда,
Сүйүнгөмүн “жүрөгүм бош” деп кайтарган жообуңа.
Кымындай чындык болсо сөздөрдө, чыккан оозуңдан,
Байлыкты сен не тандадың, көнүп баары жогуна?
Миң каалаган кезде деле бекем кыскан бооруна,
Эмнегедир мен эмесмин ал адамдын ордунда.
Жек көрүүгө айланууда
Сага болгон ак сүйүү.
Табылабы айла буга,
Азаптар түгөнөбү?
Кеттиң кайра күгүм менен сен алмашып,
Кечир мени, бүгүн эми агат жашың.
Жүрчү элек бир убакта кол кармашып,
Азыр калдык эки жолдо биз адашып...
Кайрылып келчи сен, эзбей жүрөктү,
Кайгыны жеңели биз, үзбөй үмүттү.
Кайсы жерде болсоң, дарегиңди жөнөтчү,
Жетейин мен өзүңө, өтпөй мүнөттөр.
Кетсең кет, билем, толук жетет кудуретиң,
Сезилет муздаганы жылуу мамилеңдин.
Сүйүмдү сезбей, неге таптап тебеледиң?
Жаштарың жамгыр сымал себеледи.
Алыстасаң деле мейли,
Сагынганда бирге түшкөн сүрөттөрдү карап коём.
Бир болууга себеп издебейли,
Өттү-кетти баары, бирок сезимдерим ошол бойдон.
Кеттиң кайра күгүм менен сен алмашып,
Кечир мени, бүгүн эми агат жашың.
Жүрчү элек бир убакта кол кармашып,
Азыр калдык эки жолдо биз адашып...
Кайрылып келчи сен, эзбей жүрөктү,
Кайгыны жеңели биз, үзбөй үмүттү.
Кайсы жерде болсоң, дарегиңди жөнөтчү,
Жетейин мен өзүңө, өтпөй мүнөттөр.